ข้อมูลองค์กร

ประวัติความเป็นมา ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนคร

จุดกำเนิดและการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ (พ.ศ. 2497 – 2507) ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนคร เริ่มดำเนินการก่อตั้งครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยเดิมตั้งอยู่ในพื้นที่ค่ายกฤษณ์สีวะรา ตำบลธาตุนาเวง อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 เนื่องจากหน่วยงานทหารมีความจำเป็นต้องขยายพื้นที่เพื่อรองรับการเพิ่มกำลังพล ทางราชการจึงได้พิจารณาจัดสรรพื้นที่แห่งใหม่ ณ บ้านดงยอ ตำบลพังขว้าง อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เพื่อเป็นสถานที่ตั้งถาวรของหน่วยงานสืบมาจนถึงปัจจุบัน

การพัฒนาสายพันธุ์สัตว์และการได้รับพระมหากรุณาธิคุณ (พ.ศ. 2511 – 2529)

• พ.ศ. 2511 เริ่มนำโคเนื้อพันธุ์อเมริกันบราห์มัน (American Brahman) เข้ามาเลี้ยงและขยายพันธุ์เพื่อปรับปรุงพันธุกรรมสัตว์ในพื้นที่
• 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ เมื่อ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการดำเนินงานของสถานีฯ และได้พระราชทานพระราชดำริให้สถานีบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนครร่วมกับสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดสกลนคร ดำเนินการส่งเสริมการเลี้ยงโคนมให้แก่เกษตรกรในจังหวัดสกลนคร
• พ.ศ. 2529 จากพระราชดำริดังกล่าว หน่วยงานได้จัดทำโครงการศูนย์รวมนมเพื่อผลิตน้ำนมพาสเจอร์ไรซ์ เป็นสถานที่ศึกษาทดลอง วิจัยการแปรรูป และควบคุมมาตรฐานผลิตภัณฑ์นมสู่ผู้บริโภคอย่างครบวงจร

การควบรวมและการยกระดับหน่วยงาน (พ.ศ. 2538 – ปัจจุบัน)

• 1 กันยายน พ.ศ. 2538 กรมปศุสัตว์มีนโยบายปรับปรุงโครงสร้าง โดยยุบสถานีบำรุงพันธุ์สัตว์วานรนิวาสรวมเข้ากับสถานีบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนคร (ต่อมาได้ส่งคืนพื้นที่บริเวณวานรนิวาสให้กรมธนารักษ์ในปี 2548)
• พ.ศ. 2545 เปลี่ยนชื่อเป็น “สถานีวิจัยทดสอบพันธุ์สัตว์สกลนคร” เพื่อเน้นย้ำภารกิจวิชาการ
• 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ปรับปรุงชื่อเป็น “ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนคร” สังกัดสำนักพัฒนาพันธุ์สัตว์ กรมปศุสัตว์

ที่ตั้งและข้อมูลการบริหารจัดการพื้นที่ ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์สกลนคร ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 15 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบรวมทั้งสิ้น 1,600 ไร่ โดยมีการจัดสรรการใช้ประโยชน์ที่ดินดังนี้:

1. แปลงพืชอาหารสัตว์ 800 ไร่
2. พื้นที่อาคารสำนักงาน โรงเรือน และคอกสัตว์ 300 ไร่
3. ถนนและแหล่งน้ำสำรอง 250 ไร่
4. พื้นที่เชิงอนุรักษ์ (ชายป่าและเนินเขา) 250 ไร่