ไก่พื้นเมืองพ่อพันธุ์เขียวน้ำมัน

ชื่อท้องถิ่น: ไก่พื้นเมืองพ่อพันธุ์เขียวน้ำมัน
ชื่อสามัญ:

ไก่พื้นเมืองพ่อพันธุ์เขียวน้ำมัน

ชื่อวิทยาศาสตร์:Gallus gallus
ถิ่นกำเนิดและแหล่งที่เลี้ยง:

- ไก่เขียวน้ำมัน มีถิ่นกำเนิดทางภาคใต้ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคเหนือของไทย     ไก่เขียวมีชื่อเรียกต่างกันไปตามท้องถิ่น เช่น แถบภาคตะวันออก จังหวัดชลบุรี (พนัสนิคม) เรียก          เขียวพระรถ ในภาคเหนือ จังหวัดอุตรดิตถ์ เรียก เขียวพาลี  ส่วนภาคกลาง เรียก เขียวพระยาพิชัยดาบหัก และภาคใต้ เรียก เขียวมรกต และยังมีชื่ออื่นๆ อีก เช่น เขียวพระอินทร์, ไก่พันธุ์เขียวหางดำ, ไก่เขียวน้ำมัน ปัจจุบันค่อนข้างหายากกำลังอนุรักษ์และพัฒนากันต่อไป แหล่งที่เลี้ยงกันมากแถบภาคเหนือของ      ประเทศไทย

ลักษณะประจำพันธู์สัตว์:

- เป็นไก่ตัวผู้ที่มีขนสีน้ำเงินเลื่อมพรายทั้งตัว มีรูปร่างเพรียวยาวสูงระหง ทรงพญาหงส์   ลำตัวยาว ไหล่ยกกระเบนหางรัด หางสวยงามทรงฟ่อนข้าวหรือพลูจับ ก้านหางแข็ง ปั้นขาใหญ่กลม    เรียกแบบลำหวาย หน้ากลมยาวแบบนกยูงหรือกา ยืนเหยียดขาตรงชูคอเล่นสร้อยตลอดเวลา

ลักษณะสำคัญทางเศรษฐกิจ: - เป็นไก่ขนาดกลาง น้ำหนัก โดยเฉลี่ย 3.00 - 4.00 กิโลกรัม
- ลักษณะลูกไก่ หัวขาว หน้าคอและหน้าอกสีขาว สันหลังดำ ปีกในดำ ไชปีกนอกขาว ปาก แข้ง เล็บ เดือย   สีขาวอมเหลืองอมน้ำตาล ตาสีขาวอมเหลือง
ลักษณะอื่นๆ:

 

ลักษณะเด่นพิเศษ:  
จำนวนประชากร:  
แหล่งที่เลี้ยงปัจจุบัน:  
การนำไปใช้ประโยชน์: - เพื่อการบริโภคทั้งบริโภคเนื้อ และไข่
- สามารถเพิ่มรายได้ของครอบครัว
- เป็นอาชีพเสริมของเกษตรกร
- เพื่อความบันเทิง
งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง:  
การนำเข้า-ส่งออก:  
ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้อง:  
หน่วยงานที่ขอขึ้นทะเบียน: ปศุสัตว์จังหวัดเชียงใหม่
ขอขึ้นทะเบียน: พันธุ์สัตว์พื้นเมืองประจำถิ่น
วันที่แจ้งความจำนง: -
ดาวน์โหลด:
สถานะการตรวจสอบ: ประกาศขึ้นทะเบียนพันธุ์สัตว์พื้นเมืองไทยประจำถิ่น

รูปภาพ: